Architektura klasyczna

Pewne zagadnienia projektowania modularnego nie są nowe. Architektura klasyczna do ustalania wzajemnych proporcji poszczególnych elementów architektonicznych posługiwała się modułem, który przyjmowany był jako promień podstawy kolumny. Moduł ten był zmienny, obierany każdorazowo zależni. od wielkości porządku architektonicznego. Nazywamy go modułem plastycznym. Istnieje poza tym moduł użytkowy wynikający z potrzeb funkcjonalnych różnego rodzaju budownictwa. Wielkości użytkowe modułów inne będą w budownictwie przemysłowym, a inne w budownictwie mieszkaniowym, biurowym, szkolnym czy szpitalnym. Związek tych modułów z systemem modularnym stosowanym w technice jest luźny; ogranicza się tylko do przypadków, w których istnieją ściśle ustalone wymagania użytkowe nie dopuszczające żadnych innych – (poza wybranymi) – wymiarów obiektu budowlanego. Do skoordynowania zagadnień technicznych budownictwa służą: a) moduł budowlany, b) moduł budownictwa przemysłowego, c) moduł osiowy. Celem tego systemu jest zastąpienie wymiarów tradycyjnie stosowanych (tj. dowolnej wielokrotności centymetra) – wymiarami będącymi wielokrotnościami modułu. Korzyści płynące z modularnego projektowania polegają na bezodpadowym zużyciu materiałów budowlanych i umożliwieniu racjonalnego planowania prefabrykacji elementów budowlanych przez uniezależnienie produkcji od indywidualnego wykonywania asortymentów. [więcej w: grunty wysadzinowe, zbiornik na deszczówkę podziemny, ocieplenia poddaszy ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Artykuł dotyczy tematów: grunty wysadzinowe ocieplenia poddaszy zbiornik na deszczówkę podziemny